فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٥٨٤ - شيعه در سوريه و لبنان

زمان آغاز گشت و هنوز هم كشمكش بين زيديان معروف به حوثى ها و حكومت مركزى ادامه دارد.

شيعه در سوريه و لبنان

تشيع به سرزمين سوريه و لبنان يعنى حَلَب و بعلبك و جَبَلْ عامل از نخستين قرن تاريخ اسلامى وارد شده و تا امروز به قوت خود باقى است. معروف اين است كه ابوذر صحابى پيامبر(صلى الله عليه وآله)، نخستين كسى است كه بذر تشيع را در آنجا پاشيده و نهال آن را كاشته است. و اين در زمانى بود كه عثمان وى را از مدينه به شام تبعيد كرد. او در شهرهاى سوريه به وظيفه خطير خود امر به معروف ونهى از منكر پرداخت بدون اين كه از كسى ترس و واهمه اى داشته باشد و چون يكى از مخلصان اميرمؤمنان بود طبعاً به تبليغ ولايت مى پرداخت.

درست است كه شام، ساليان درازى پايتخت امويان بوده است اما آنچنان نيست كه شيعه در آنجا سهمى نداشته باشد، در همان مسجد اموى اسم على و حسين(عليهما السلام) زير قبه نوشته شده و در جانب شرقى مسجد خاصى به نام رأس الحسين(عليه السلام) قرار دارد و در نقاط مختلف شهر مرقدى به نام دخت گرامى على(عليه السلام)، زينب كبرى(عليها السلام)و دخت كوچك حضرت امام حسين(عليه السلام) به نام رقيه(عليها السلام)به چشم مى خورد و قبور آنان و كليه قبور اهل بيت آباد است و مردم به زيارت آنها مى شتابند، امّا از امويان اثرى باقى نيست جز قبر معاويه كه در مكانى بسيار نفرت آور است.

عظمت تشيع در سوريه هنگامى به اوج خود رسيد كه دولت حمدانيان در شام و جزيره عراق برپا شد و سيف الدوله خدمات ارزنده اى در مورد تشيع انجام